Zomer 2019: niet goed, niet slecht

Ons wijnjaar 2018 was zó uitzonderlijk goed dat het in 2019 alleen maar minder leek te kunnen zijn. En dat klopt ook. Toch is het zeker geen slecht wijnjaar.

In het voorjaar leek alles goed te gaan en leek zelfs de nachtvorst ons geen parten te spelen. Helaas echter: op zondag 12 mei zijn we nog in de wijngaard aan de slag geweest en hebben we de weersvoorspellingen nog gecheckt. Het zou twee graden boven nul blijven; geen noodzaak om te sproeien. Ook onze vrienden van de wijnmakers hadden dezelfde afweging.

Helaas, helaas. Het bleek die nacht toch zo’n 2 a 3 graden onder nul.

An sich viel bij ons de schade nog wel mee, getuige bovenstaande foto. Aan de randen van de wijngaard zag het er helaas wat minder goed uit, en ook de latere misbloei van de Solaris wijten we aan vorstschade.

Echter: ook even gaan buurten bij de wijnmakers, een kilometer verderop. En daar was het één grote droevenis en was er amper nog een groen blaadje te vinden. Dat verschil was wel opmerkelijk. Oorzaak is danwel dat daar de koude lucht meer in een ‘dal’ in de wijngaard is blijven hangen. Kan echter ook komen doordat ik de nacht ervoor nog lang buiten heb gezeten, bij de vuurton. Die heeft deel van de nacht doorgebrand. Natuurlijk niet genoeg om de hele wijngaard te verwarmen, maar misschien wel om luchtlagen in beweging te houden.

Hoe dan ook: vooral bij de wijnmakers was dat geen fijne start: het werk moet nog beginnen en dan is de kans al groot dat het ‘niets wordt’. Uiteindelijk bleek dat overigens ook bij de wijnmakers erg mee te vallen en leverde de tweede uitloop aanmerkelijk meer druiven dan verwacht, die bovendien goed rijp zijn geworden.

In de tussentijd hebben we nog een belangrijke ontdekking gedaan: de functie van de draden in de wijngaard 😉 :

Vol vertrouwen gingen we de zomer in, gesteund door onze wijngaardvrienden die ondermeer begin juli hielpen bij het ontbladeren.

Dat ontbladeren heeft een functie: het zorgt ervoor dat, bij regen, zowel het blad als de druiven sneller droog zijn; vermindert zo op natuurlijk wijze het risico op schimmelvorming. Daarnaast zorgt de zon dat de schil wat dikker wordt. Dat heeft bij de blauwe druiven en de (roze) gris het voordeel dat het suzuki fruitvliegje er minder makkelijk in kan boren.

Ontbladeren levert echter ook een nadeel: net als de menselijk huid kan ook de schil van een druif ‘verbranden’, en dan blijft er van de druif niets over. We doen dat ontbladeren echter al jaren en hebben nooit last gehad van zonnebrand. Dus dat was ook de instructie aan de hulptroepen: ben niet bang dat je teveel weg haalt, da’s zelden een probleem.

Helaas, helaas. De dag dat we zelf vertrokken voor vakantie (alsook de dag erna) bleken de warmste sinds het begin van de metingen, met temperaturen tot zo’n 41 graden. En bovendien enorme zonnekracht.

Het gevolg was dat de Cabernet Cortis en de Solaris uiteindelijk volledig verbrand zijn:

Nou.. volledig: een enkel trosje dat wat hoger in de bladbeschutting zat heeft het overleefd, maar dat zijn er amper een paar.

Ook de cabertin heeft een flinke tik gehad, maar daar zullen we nog wel wat van kunnen oogsten, pakweg een kwart van de normale hoeveelheid.

Tijd voor wat vrolijker berichten, want gelukkig hebben zowel de Souvignier Gris en de Johanniter het natuurgeweld van 2019 uitstekend doorstaan. Hier en daar een verdroogd besje, maar dat mag amper een naam hebben:

Ondertussen, met dank aan buurman John, de wijnpers wat steviger op z’n pootjes gezet (toch handig, zo’n shovel!).

En op 22 september de rode wijnen van 2018 gebotteld. In twee varianten:

  • een mono cepage van Cabernet Cortis, waarvan 50% een half jaar op jong eiken gerijpt heeft
  • een blend van voorgaande en 50% Cabertin, eveneens met een half jaar eikenrijping.

We zijn behoorlijk content met het resultaat: onze eerste (drinkbare ;)) rode wijn van eigen druiven.

Enfin, al met al is het zeker geen slecht jaar, met een heel redelijke opbrengst en bovendien prima kwaliteit. De zuurwaarden zijn mooi laag en vooral de Cabertin en Gris hebben een mooie 100 Oe aan suiker, goed voor een alcoholpercentage van zo’n 13%!

Volgende stap is het oogsten, en dat gaat op 12 oktober a.s. gebeuren.