we gokken er op!

Yep! We gokken er op.. dat het niet meer gaat vriezen. Op dit moment hebben we qua weer weliswaar even een dipje, maar voor de komende weken ziet het er erg goed uit:

Tot en met ijsheiligen vorstvrij; dan zal dat volgens de overlevering ook daarna zo zijn (zie wikipedia). Weliswaar weten we dat die overlevering niet helemaal klopt: drie jaar geleden hadden we half juni nog min zes op 1 meter hoogte.. Maar.. als gezegd: we gokken erop.

En dat betekent werk aan de winkel. Afgelopen week de reeds klaarliggende 200 meter slang weer opgeruimd (voor de sproeiers, als het zou gaan vriezen). En afgelopen week alle ‘reserve-takken’ verwijderd:

Zoals je ziet is na de wintersnoei telkens één uitloper aangebonden, maar staat er ook nog eentje rechtop. De gedachte is dat de vorst ‘van onderen’ komt en dat die rechtopstaande misschien nét wat minder schade zou hebben. Nu het gevaar geweken lijkt vreten die extra uitlopers echter alleen maar extra energie. Dusss… d’r af!

En bovendien: stammen poetsen:


Ook al zijn deze solarisstokken inmiddels 10 jaar oud: nog steeds zien we tientallen knoppen op zowel onderstam, stam als kop. Als je die laat zitten zijn het binnen enkele weken flinke takken. Ook dat kost energie. Niet alleen de plant, maar ook onszelf. Nu kun je de knopjes en kleine uitlopers er nog met minimale inspanning ‘aftikken’ en rollen. Is alleen wat vervelend voor je rug.

We hebben de stammen van de solaris en johanniter gepoetst; dat zal over een paar weken nog een tweede keer moeten; en dan pakken we ook de andere drie rassen mee.

Bovendien hebben we eindelijk iets gedaan dat we al jaren van plan waren: onze onderste lei-draad zat eigenlijk net iets te hoog. Daardoor lastig om de jonge uitlopers de goede kant op te sturen. Als je goed kijkt zie je op de palen ‘uitzetijzers’ zitten. Dat waren er twee, we hebben er nu een extra geplaatst en de bovenste draad daardoor een kleine meter lager kunnen plaatsen. Tegen de tijd dat de uitlopers de tweede leidraad passeren gaat de onderste draad weer naar boven.

Daarnaast het laatste snoeihout ritueel verbrand: die rookwolken zorgen voor een stukje extra opwarming van de aarde, en dat zorgt er weer voor dat we geen last hebben van nachtvorst 😉

En of het allemaal nog niet genoeg werk was ook nog met de bosmaaier het inmiddels flink groeiende onkruid tussen de stokken verwijderd alsook een rondje met frees gelopen. Met als gevolg dat de wijngaard nu helemaal klaar is voor wat een mooi wijnjaar belooft te worden!

Binnenkort de oogst van 2017 bottelen!

En…. voor wie wil begrijpen waarom we zo blij zijn dat we dit jaar vermoedelijk geen nachtvorst ellende zullen hebben: zie http://www.dehinn.nl/wijnboer-zijn-is-niet-altijd-romantisch/

Gaat het dan toch nog mis???

Hoe snel kan het gaan in de wijngaard? Voorgaande bericht bevatte een video die op 14 augustus geschoten werd en waarop alles er nog super uit ziet.

En dag later was ik op bezoek bij Wijngaard Baan, in de verwachting dat het er ook daar mooi bij stond. In werkelijkheid bleek het een drama:

wgb1

Vrijwel alle rassen over de hele linie ernstig aangetast. Oorzaak niet duidelijk, ze denken/dachten dat het (echte) meeldauw was.

Ik had daar wat twijfel bij, omdat ik amper iets aan de bovenzijde van het blad zag, maar heb meteen na terugkomst (in het donker!) de rassen die nog een tijdlang moeten rijpen toch maar een keer extra bespoten met Zwavel. Bij ons stond het er immers nog perfect bij en dat willen we graag zo houden.

Helaas echter: gisteravond geconstateerd dat de schimmel ook bij ons heeft toegeslagen. Ik ben er echter vrij zeker van dat het Valse Meeldauw is (dus die Zwavel was vrij zinloos).

Vooral op de Cortis is de schade goed zichtbaar:

wgb4

Wat je goed ziet is dat sommige bessen een ‘deukje’ hebben a.g.v. indrogen. Vervolgens kleuren ze eerst voor de helft, daarna helemaal, bruin. En de laatste fase is dat ze inkrenten en afvallen, zoals op de foto hieronder te zien is.

wgb3

Ook de Johannitter heeft er flink last van:

wgb5

Het goede nieuws is dat het voorlopig nog vrij incidenteel is, waarbij vooral de zuid-zijde van de rijen is aangetast (bij de Cortis ook meer de rij in).

Ook met de solaris is iets loos, waarbij de druifjes wat naar bruin beginnen te verkleuren. Ik vermoed echter dat het daar botrytis is, en geen meeldauw. ook niet fijn, maar minder erg: de solaris zal er over enkele weken af gaan.

wgb7

Zojuist de meest ernstig beschadigde trossen weggeknipt – in de hoop verdere sporenontwikkeling daarmee te vertragen. Veel meer kun je niet doen..

wgb8

Ter leering ende vermaeck bovendien de nodige ‘benchmark-foto’s gemaakt om te zien hoe het zich ontwikkelt. In de foto hierboven zie je bijvoorbeeld enkele aangetaste bessen in de tros: hoe ziet dat er over een week uit? Komende dagen gaat het namelijk weer regenen, bij temp rond de 20 graden en dat vinden die schimmels heerlijk. De week erna ziet er veel beter uit.

De vraag is nu af het verstandig is een tros als hierboven ook maar meteen helemaal te knippen of dat die nog kans van overleven heeft…

wgb9

Hoe dan ook: de euforie van afgelopen weken maakt plotsklaps plaats voor pessimisme. Het is niet ondenkbaar dat we onze hele oogst alsnog gaan verliezen… 

En potverdorie… Blijkt dat de workshop “omgaan met teleurstellingen” ook nog eens geannuleerd is (aldus Herman Finkers)…

Stand van zaken augustus 2016 – video

Ook al wil het dit jaar niet echt zomeren: 2016 belooft voor Wijngaard De Hinn een topjaar te worden.

Nu alleen hopen dat we de valse meeldauw en de Suzuki onder controle weten te houden (en dat de zon in september en oktober nog wat wil schijnen!).

Een videoverslag van de stand van zaken:


Volgende fase is de oogst. Voor de Solaris naar verwachting eerst of tweede weekend van september; de rest een stukje later. Johanniter vermoedelijk pas eind oktober, begin november.

Wil je daarop niet wachten zie je in onderstaande video verslag van de oogst en persing in 2012 (nog met de oude pers):


 

Stand van zaken juli 2016

We lopen weer geweldig achter qua verslaglegging, waarvoor excuus! Ondermeer de botteling hebben we in de blog overgeslagen, dat hou je nog tegoed.

Maar, in het kort: alles van 2015 zit inmiddels in de fles. Sterker: het meeste is er al weer uit, want het smaakt prima. Totaal een kleine 200 flessen zijn het geworden, vooral Johanitter met 25% Gris. opmerkelijk was dat onze nieuwe pomp het goed gedaan heeft. Zo goed zelfs dat bij het steriel filteren het laatste beetje kleur uit de Rosé is gehaald en we feitelijk een ‘blanc de noirs’ hebben gemaakt.

Enfin. Zoals je hebt kunnen lezen op facebook hebben we dit voorjaar geïnvesteerd in een pomp met ongeveer vijfvoudige capaciteit van de we hadden staan. En bovendien in zo’n honderd meter dikke slang en extra sproeiers, zodat we in één keer de hele wijngaard kunnen besproeien. Reden is niet de droogte, maar de vorst. Door de platen nat te houden tijdens de vorst zullen de knoppen daar het vormen van een ijslaagje beschermd worden tegen bevriezing.

De afgelopen twee jaar stevig last gehad van vorstschade en dat wilden we nu echt proberen te voorkomen. En dat is gelukt! Totaal vijf nachten gesproeid (waarvan er vermoedelijk maar twee echt nodig waren, maar soit). Het resultaat is dat we nagenoeg geen last hebben gehad van bevriezing; hooguit één johanniter-stokje op de uiterste hoek. Dus da’s mooi!

Vervolgens het natste voorjaar sinds begin van de metingen, met bovendien nu en dan heftige hagelbuien. Vooral dat laatste leek even heftig schrikken: enkele van de liggers waren compleet getordeerd:

stormschade

Gelukkig viel ook dat allemaal reuze mee.

Daarnaast was, met al dat water, de temperatuur ook nog alsmaar rond de 20 graden. Ideale omstandigheden voor de ontwikkeling van (valse) meeldauw. Echter: door een goed spuitregime hebben we zelfs dat goed onder controle weten te houden en is er op dit moment werkelijk geen fractie van schimmel te bespeuren!

Met als gevolg dat wijngaard De Hinn en anno 13 juli 2016 beter bij staat dan ooit te voren!

Kijk maar naar de foto’s, van rechts naar links:

Johanniter:

wgg5    wgg6

Lijkt wat meer last te hebben van misbloei dan voorgaande jaren. Betekent dat de trossen wat minder dicht bezet zijn, wat bij de Johan misschien wel eerder een voordeel dan een nadeel is. Deze druif vormt namelijk héél compacte trossen, wat het risico op rotting vergroot – zeker omdat deze pas heel laat geoogst wordt. We zijn er wel tevreden mee.

Solaris:

wgg7     wgg8

Solaris blijft een moeilijk geval. Om misbloei te voorkomen hebben we voorbij de helft van de bloei ‘getopt’ zodat de energie naar de vruchtontwikkeling gaat in plaats van naar de takken. Dat heeft vast wel iets geholpen, maar toch zien we de nodig misbloei. Tegelijk echter ook de behoorlijk wat kerngezonde trossen die bovendien snel ontwikkelen. Het geheel loop naar schatting een maand voor op vorig jaar en dat geeft de burger (veel) moed! Nu alleen hopen dat de wespen ‘m een beetje met rust laten, volgende maand.

cabernet Cortis:

wgg9    wgg10

Da’s misschien nog wel de grootste verrassing: die lijkt het echt super-goed te doen. Sommige stokken hebben het wat moeilijk, maar de meesten tonen prachtige en veelbelovende grote trossen. Wat zal dat er mooi uitzien als de omkleuring heeft plaatsgevonden! We waren (afgezien van de kleur) behoorlijk tevreden over de rosé die we vorig jaar van deze druif maakten dus gaan dat dit jaar vermoedelijk deels weer doen. Maar daarnaast zijn we ook beslist voornemens een eerste poging te doen rode wijn van eigen (in plaats van gekochte) druiven te maken.

Helaas bevindt de Cortis zich wel in de hoogste risico-zone, samen met de cabertin: het Suzuki fruitvliegje. Zie wat ik daar elders over schreef. Naar verluidt zullen we in 2016 aanmerkelijk meer last van dat pokkeding gaan hebben dan vorig jaar, dus we houden ons hart vast.

Een probaat weermiddel is er nog niet, wel zijn er wat experimenten. Wij hebben in dat kader gespoten met Siliforce; een (duur) spuitmiddel dat de schil moeilijker doordringbaar moet maken zodat het pokkebeest er moeilijker een eitje in kan leggen. We hopen er het beste van; zou toch droef zijn als deze potentie bedorven zou reken!

   

Souvignier Gris:

wgg3        wgg2

Enorm lange, mooi open trossen. Opvallend is dat ze zich sterk verdelen over de hoogte van de uitlopers waardoor er sprake is van een wel héél brede troszone. En die is dan ook amper bladvrij te maken (dan blijft er te weinig over). Hoeft ook niet: het blad is niet al te groot en mooi verdeeld; bovendien ‘dieft’ de Gris maar weinig waardoor de loofwand van nature vrij open blijft. Straks, in september kleuren deze druiven om naar een rosé kleurtje (nee… daar maak je géén rosé van… 😉 ).

 

Cabertin:

wgg14     wgg15

De Cabertin is duidelijk het slechtste jongetje van de klas. Even oud als de Cabernet Cortis, maar heeft een behoorlijke ontwikkelingsachterstand. Staat er een beetje zielig bij maar heeft toch best de nodige trosjes. Als je goed kijkt zie je ook dat het oudste blad een beetje gaat ‘herfsten’. Dat duidt op een gebrek ergens aan; vermoedelijk magnesium. Hebben we bij anderen rassen ook wel gezien en is iets waar vooral de jonge planten last van kunnen hebben. Hebben wel wat extra voeding gespoten, maar ik verwacht/hoop dat dit zich met de jaren vanzelf oplost.

Erg benieuwd wat deze druif gaat worden. Dat ie wat achterloopt vinden we overigens helemaal niet zo erg; liever dat dan dat ie net zo hard groeit als de Solaris (want dat levert heel veel extra snoeiwerk). Ook hier overigens groot suzuki risico..

 


En tsja… we hebben natuurlijk nog meer gedaan, afgelopen winter: we hebben ook nog een pers gerestaureerd! Hij is weliswaar nog niet helemaal klaar (zie platen op de voorgrond), maar het begint er toch echt op te lijken. Alleen: de kippen denken dat het een kippenhok is; benieuwd wat dat gaat betekenen voor het terroir…

wgg11

Ook werd dit najaar de jeu-de-boules baan van de nieuwe deklaag voorzien (de oude was véél te zacht en grof); hij is enkele weken terug door onze vrienden van camping Chateau de Montrouant ingewijd en veel beter nu!

wgg13

 

wgg16

Enfin… laat de zon (eindelijk) maar komen!

 

Oogst Solaris 2015

Amper een mooiere dag denkbaar eind september…

Schijnbaar was er nachtvorst aan de grond. De voorspellingen waren dat het lang nevelig zou blijven…..

Maar nee hoor: reeds om een uur of negen ’s ochtends trok het boven de wijngaard open…

 

oogst1

En ofschoon de omgeving nog behoorlijk troebel bleef scheen er over de wijngaard een heerlijk zonnetje. Ook al was het nog vrij fris: het aantal kledinglagen werd rap minder..

 

 

oogst2
Het snoeien was echter een zoekplaatje… Zjezussss.. Wat had die Botrytis snel toegeslagen! Een week terug was het nog zoeken naar een trosje met pluizige schimmel… Nu was het eerder andersom… Moet toegeven: ik ben al geen ochtendmens, maar ik had vandaag een paar uur extra nodig om een beetje opgewekt te zijn, wat een drama!

Betekende dus werkelijk elke tros minutieus bekijken… Alle druiven met aantasting door wespen of botrytis op de grond, de rest in de emmer. Secuur klusje dat tijd kostte; en dan is zo’n verf-emmer wel handig om er ondertussen even bij te kunnen gaan zitten..

oogst3

 

Maakte dus ook dat wel blij waren met elke gezonde tros… ook al zitten er maar tien druiven aan… Wie het kleine niet eert…. Josine laat zien dat we zelfs zo’n trosje waarderen..
oogst5

Ook knap irritant dat die wespen op zoek blijven naar suiker. We hadden gehoopt dat de koude nacht ze de nek om had gedaan, of dat ze tenminste zouden uitslapen.. Maar nee… Betekende soms dus ook alert reageren tijdens het knippen van een tros waar ze soms met z’n achten in één druif zaten.  Opvallend was wel dat de wespen wat traag, en totaal niet agressief waren..  Best te doen..


oogst4
Uiteindelijk viel de opbrengst toch behoorlijk mee en hebben we er zo’n 55 kilo gezonde Solaris af kunnen knippen (optimum: viermaal zo veel). Tijdens het ontstelen nog een laatste selectie..

 

oogst6

 

En na een paar uurtjes enzym-inwerking (for the record: geen malostop ditmaal) vervolgens in de pers.


oogst7


Nadien voor alle zekerheid toch eerst wat grunacol toegevoegd. Dat is een soort van norrit, om eventuele botrytis-restanten en gevolgen van wespenvraat te binden en, na toevoeging van bentoniet en, een tijdje later, gelatine, een zo zuiver mogelijk sapje over te houden.

oogst8

En dit is het resultaat: 32 liter sap.. Met een suikergehalte van 72 Oe (SG 1072 dus..) en 8,9 gram zuur per liter. Dat laatste is prima. Dat eerste eigenlijk veel te laag, solaris zou eigenlijk 90 a 100 moeten halen.. Komt vermoedelijk omdat juist de rijpste bessen aangetast waren, en dus niet meegenomen; in combinatie met ‘verlating’ door vorstschade. We zullen we wat moeten bijsuikeren (we willen naar zo’n 12 procent alcohol; wat betekent dat er op die 32 liter dik 1 kilo suiker bij zal moeten). Maar de smaak lijkt goed. Geen gras, geen ‘groen’, veel ‘solaris’.

Het zuur is zelfs wat aan de lage kant; we zullen op deze solaris geen malolactische gisting loslaten.

Is dit het nou, voor 2015??

Oh nee! Allerminst! 2014 was een rampjaar, 2013 met total 200 flessen heel goed. De solaris zal leiden tot 30 a 40 flessen, maar is maar één van de vier rassen die we dit jaar oogsten, bovendien de zwakste broeder van het stel.

Zowel de Johanniter, Cortis als Souvignier Gris zien er nog héél goed uit. Zowel druiven als blad. Ze hebben nog even een paar weken goed weer nodig. Komende week ziet er alvast goed uit.

oogst9

Maar het is afwachten.. de kans dat we met 2015 ons topjaar 2013 evenaren is echter niet ondenkbeeldig.

Apropos: tijdens het persen één van de laatste flesjes Solaris 2011 geproefd. Net als de Johanitter: heeft zich geweldig goed ontwikkeld! We drinken te jong! Opmerkelijk was dat deze wijn met iets van 7,8 g/l zuur in de fles ging, maar ik nu 6 g/l gemeten heb. Zuurafbouw in de fles, maar volstrekt geen botertonen; dus vermoedelijk ook geen malo. Maar ook geen neerslag van wijnsteenzuur… Vaag, vaag. Hoe dan ook: beter dan verwacht.

Enfin, komende weken vinger aan de pols houden.. vermoedelijk nog twee oogstdagen..

 

Stay tuned..

 

 

 

Update 10 september 2015

Deze maanden is er altijd veel werk in de wijngaard. Ondermeer omdat de planten flink groeien, en dus getopt moeten worden. Gelukkig helpt het paard van de buurman mee bij het toppen van de Johanniter!

Daarnaast is het weer behoorlijk omgeslagen en is er de afgelopen weken enorm veel regen gevallen, bij een temperatuur van tegen de 20 graden. Ideaal schimmelweer dus, zeker omdat we half juli voor het laatst gespoten hadden.

Weliswaar lijkt er vooralsnog amper sprake van schimmels en ziet het blad er goed uit; vorige week bij een bijeenkomst van het wijngaardeniersgilde een blik geworpen in Wijngaard Landman en daar erg van geschrokken: één van de rassen van top tot teen onder de valse meeldauw. Daar gaat Ralph geen wijn meer van kunnen maken; over een paar weken zit er geen vrijwel blad meer aan (zo hebben we enkele jaren geleden ervaren).

Hierdoor gewaarschuwd toch maar besloten nog een laatste spuitbeurt te doen. Niet op de Solaris en Cortis, want die hopen we over een paar weken te oogsten en dan is de ‘wachttijd’ (minimale tijd tussen spuiten en oogsten) te kort. Maar wel op de rest.

Spuiten is een pokke-klus. Zwaar, hard, ding op je rug, alsmaar wga5zwengelen om druk op te bouwen en heel lekker is die nevel ook niet. Gelukkig hebben we geinvesteerd in de rolls royce van de rugspuiten: de Stihl SG20; dan is het te doen. Daarnaast wachten op een moment dat het eindelijk windstil is en tenminste een paar uur droog blijft. Gisteravond was dat eindelijk het geval.
En wat denk je: de Stihl doet het niet!! Kun je pompen wat je wilt: hij bouwt geen druk op. Geen tijd om e.e.a. nader te onderzoeken en de duisternis begint al in te vallen. Toch maar even terug naar de oude ‘Warrior-spuit’. Crisis! Stijve nek, zere rug, lamme arm.. Na vijf rijen aan weerszijden gespoten te hebben hou ik het voor gezien.

Zojuist gegoogeld op het probleem met de Stihl. Blijkt er in de koppeling onder het pomp-deel een metalen bolletje te zitten. Daar had zich een miniscuul lijntje residu op gevormd; voldoende om te zorgen voor een lek. Enfin; alles schoongemaakt en ge-olied en hij is weer als nieuw. Vanavond de resterende zeven rijen; wat relaxter dan gisteren.

 

 

 

Wespen

Met de wespen lijkt het reuze mee te vallen. We hebben twee nesten kunnen ruimen en de overvloedige regen zal zeker ook bijgedragen hebben. Zul je altijd zien: hang je netten op, heb je geen wespen. Net zoiets als dat het droog blijft als je een paraplu meeneemt.

wga4

Er zijn wel wat wespen overigens: en als je goed kijkt zie je dat ze ook echt wel binnen de netten zitten. Maar ze zullen in ieder geval niet de hele oogst opeten, zoals enkele jaren geleden.

rijping

Wel zien we dat de solaris aan de late kant is; beslist door de vorstschade. We hebben al eens eind augustus een suikergehalte van boven de 100 Oe gehad: op dit moment zitten we pas richting de 80 Oe. Zoals het nu staat verwachten we de Solaris in het weekend van 26/27 sept te oogsten, misschien zelfs iets later.

wga3Zelfde geldt voor de Cabernet Cortis. De meeste druiven zijn inmiddels helemaal omgekleurd, maar ook die heeft echt nog wel minimaal een paar weken nodig.

De Johannitter en Souvignier Gris zijn nog verre van rijp. De Souvignier moet naar roze omkleuren: bij enkele bessen zie je dat gebeuren, maar het gros is nog groen en keihard.

Voor beide rassen dus hopen dat het weer, en het blad, een beetje meewerkt de komende maanden.

Dat die druiven zo laat zijn heeft ook een voordeel: de schil is zo dik dat de gevreesde Suzuki fruitvlieg (zie eerdere posting) daar amper plezier aan zal kunnen beleven. Dat is bij de Cortis wel anders; bovendien is die blauw – de lievelingskleur van dat pokkevliegje. Toch zien we ook daar vooralsnog vrijwel geen vliegjes.

Er wordt inmiddels hier en daar ge-experimenteerd met bestrijdingsmiddelen voor het vliegje maar dat betekent wekelijks spuiten, zonder dat zeker is dat nut heeft… Doen we voorlopig maar niet 😉 Fingers crossed!

 

wga2

update 13 augustus 2015

Ik realiseer me dat ik ernstig achterloop met het updaten van deze site. Heeft er ook mee te maken dat in de wijnbouw eigenlijk elk jaar hetzelfde proces doorlopen wordt en nieuwsberichten daarmee al snel een ‘herhaling van zetten’ worden.

Dat wil echter niet zeggen dat elk jaar hetzelfde is. Vandaar, na bijna een jaar, toch weer even een update…

Oogst 2014

Zoals in eerdere berichten al te lezen was: 2014 was geen best jaar. Uiteindelijk hebben we de johanniter en Souvignier tegelijk geoogst en samengevoegd. In onrijpe staat, maar afrijpen deed het toch niet meer; het blad was er al af.. (meeldauw). Heftig ontzuren en suiker toevoegen mocht niet baten: in de kelder staat 10 liter alcoholhoudende drank waar je niemand een plezier mee doet… Misschien toch maar eens kijken hoe je daar ‘marc’ van maakt; meer nut zal het niet hebben. Snel vergeten… 2014.

Voorjaar 2015

En ja hoor: voorjaar 2015 was het wéér raak. De nacht van 15 op 16 juni (!!). Met stevige nachtvorst op een moment dat je het niet verwacht. Overdag nog met de cabrio rondgereden; gestopt omdat het door bewolking afkoelde… Bewolking isoleert dus geen seconde eraan gedacht dat het zou kunnen gaan vriezen.. Maar helaas: de hemel trok open, de wind ging liggen… Schijnbaar is het ‘op Twente’ min 9,8 geweest.. De koudste nacht tweede helft juni ooit gemeten… Heel fijn….

Het effect

Gelukkig is het effect ervan minder ernstig dan vorig jaar. We snoeien ‘enkel guyot’, waarbij de bedoeling is dat uit de ‘liggers’ gelijkmatig verdeeld totaal zes uitlopers per plant ontstaan. Bijna alle knoppen op de liggers waren echter bevroren.. In plaats daarvan dus uitloop  vanuit de kop van de plant. Lastiger controleerbaar en minder opbrengst.

Maarrrrr… als we kijken naar de stand van zaken anno vandaag dan is er hoop. Bovendien werkt het klimaat nu wel goed mee en was het een fraaie zomer met veel zon, hoge temperaturen en weinig regen (behoudens een historische ‘code rood’ zomerstorm die een dikke tak van een oude eik blies maar de wijngaard vrijwel ongemoeid liet..).

De johanniter lijkt de meeste last van vorstschade te hebben; daarvan zal de opbrengst beperkt zijn (en zeker niet het niveau van 2013 halen).

De solaris doet het eigenlijk best heel goed. Met de Solaris hadden we altijd last van misbloei (druiven aan de tros ontwikkelen niet, vallen af). Ter voorkoming daarvan dit jaar voor het eerst de Solaris halverwege de bloei ‘getopt’ (= punten van de uitlopers afknippen). Dat zou de plant dwingen energie in de tros ipv in groei te steken. En dat lijkt te werken; er is althans dit jaar amper misbloei en de opbrengst van de solaris zal mogelijk zo’n 50% van max zijn..

cabernet cortis

veelbelovende trossen in de jonge cabernet cortis!

Nieuwkomer cabernet cortis mag dit jaar voor het eerst wat druiven gaan leveren. De plant zit in z’n derde jaar en er zitten heel aardige trossen in; ofschoon niet heel veel. Opvallend is dat de even oude cabertin nog steeds een mini-struikje is, met weliswaar hier en daar een trosje maar duidelijk nog een peutertje, ver van volwassenheid. Kan komen door de minder bemeste ondergrond; maar vermoed dat het ras-eigen is. Geeft niet: dankzij de solaris weten we dat snelle groei ook héél veel werk betekent.

souvignier gris

Ook de souvignier gris ziet er goed uit!

En tussen die twee (straks) blauwe druiven in staat de nu 4-jarige souvignier gris. Ook daar vorstschade; dus beperkte opbrengst. Maar tsjonge! Wat een mooie plant is dat. Stevige groeier, maar mooi omhoog met weinig dieven. Daardoor goed bij te houden qua snoei. Flinke trossen ook. Goede kans dat dat onze ‘numero uno’ gaat worden..

 

 

 


bedreigingen

Helaas hebben we momenteel ook te maken met heftige bedreigingen:

wespen

Door de zachte winter zijn de wespen talrijk. Op dit moment valt het nog mee, maar de tweede helft augustus belooft wat… We hebben twee nabije wespen-nesten kunnen rooien maar er zijn er meer (en die kunnen we niet vinden). Eergisteren dus toch maar begonnen netten om de solaris te spannen; baat het niet schaadt het niet (maar het is wel een rot-klus).

Daarnaast wespenvallen gehangen met extra effectieve lokstof (10 euro per liter, pfff…..) alsook een nep ‘vijandig nest’ opgehangen; in de hoop dat de wespen zich daardoor laten afschrikken.

Suzuki

de grootste bedreiging van de Eruopese fruitoogst anno 2015: de Suzuki!

de grootste bedreiging van de Eruopese fruitoogst anno 2015: de Suzuki!

En tsja… naast vorstrisico, meeldauw en wespen is er sinds enkele jaren een nieuwe serieuze bedreiging: de suzuki fruitvlieg.

Fruitvliegjes zijn van alle tijden en net echt een probleem. Deze suzuki echter legt z’n eitjes ook in onrijpe vruchten; leidend tot een azijn-besmetting. Eén aangetaste tros in je oogst en alles kan de afvoer in.. En bovendien: er bestaat eigenlijk nog geen probaat middel tegen.

Ze zijn met name actief in sept/okt, en dan vooral op de blauwe druiven (we wensen de cortis alvast sterkte). De eerste exemplaren zijn reeds gesignaleerd (de mannetjes zijn herkenbaar aan de zwarte stip op de vleugel) – we gaan het meemaken.

 

 

 

 

bloemen

Prachtig, zo’n natuur-akker met al die bloemen!

Ondanks dat nog niet goed duidelijk is hoe de suzuki te bestrijden leek het goed in ieder geval wat nuttige insecten aan te trekken. Vandaar dat we een stuk natuurakker ingezaaid hebben aan de achterkant van de wijngaard. Gesubsidieerd door landschap Overijssel. Da’s sowieso prachtig, met twintig soorten één en tweejarige bloemen een lust voor het oog. En bovendien talrijke vlinders, wilde bijen en ander zoemend spul. Nu maar hopen dat er een natuurlijke vijand voor de Suzuki fruitvlieg bij zit..

 

 

 

de platanen moeten nog wat groeien, maar de baan ligt er goed bij!

de platanen moeten nog wat groeien, maar de baan ligt er goed bij!

Jeu de Boules

Of liever: petanque…

Zoals eerder gemeld: de jeu de boules baan is in bedrijf. We hebben er al vele uren doorgebracht om met vrienden en een goed glas wijn een balletje te gooien. Het spel is bedoeld voor oude mannetjes in Frankrijk; maar naar schijnt zorgt de combinatie van spel en drank er ook voor dat die mannetjes zo oud worden.. Eigenlijk soort van fitness dus…

Probleempje is wel dat de baan eigenlijk te zacht is. Afgelopen zomer ook weer in Frankrijk gespeeld en daar rollen de ballen toch echt een stuk verder. Vorige week met de tuinman besproken hoe we die toplaag wat harder kunnen krijgen (soort van cement toevoegen). To be continued..


Concluderend, voor dit moment:

Het gaat geen topjaar worden als in 2013, meer zeker beter dan 2014. In welke mate… dat zal afhangen van wespen en vliegjes… Fingers crossed….


 

update 26 september 2014

Wonderlijk jaar, 2014. Aanvankelijk alles super, na zeer zachte winter en vroege uitloop. Vervolgens alles lekker in de knop en alsnog een fikse nachtvorst. Daarmee eigenlijk meteen de potentie van2014 de nek omgedraaid.

Gelukkig niet alles bevroren. En mooi zomerweer in juli. Helaas helaas echter: augustus werd de natste augustus sinds de uitvinding van de druif. Wel wàt preventief kunnen spuiten, maar onvoldoende. Met een zeer heftige aanval van valse meeldauw tot gevolg. En vermoedelijk ook ‘gewone’ meeldauw.

Het resultaat anno vandaag:

– van de solaris hebben we niet kunnen oogsten. De druiven gingen ‘krenten’ danwel vielen spontaan van de tros. Geen lamsteligheid; de steeltjes zijn nog groen. Het vermoeden is dat meeldauw hiervan de oorzaak is geweest.

– Ook de johanniter heeft last van datzelfde effect. Opmerkelijk is dat bij de ene plant alle trossen ‘verkrenten’, bij de andere geen enkele. Nu zie ik het zich toch ook wel bij ‘losse trossen’ een beetje ontwikkelen. Oogsten is echter nog volstrekt geen optie. Een enkele tros zit wel op zo’n 70 Oe, de meesten op 50Oe (streven is 80).

Bijkomend probleem is echter dat, dankzij de valse meeldauw, de kwaliteit van het blad beroerd is. En daarmee de vraag of er nog voldoende fotosynthese is om af te rijpen. We zullen het zien; nog ene week of drie, vier afwachten.

En tot slot onze ‘nieuwe belofte: de souviginer gris. Die zit pas in het derde jaar dus zou eigenlijk nog helemaal geen druiven mogen dragen. Toch hebben we e.e.a. laten hangen. En dat ziet er eigenlijk wel behoorlijk goed uit, met zelfs enkele trossen zoals we die nog nooit in onze wijngaard zagen!

Ook de souvignier heeft een tik gehad van de vorst; ruim de helft heeft helemaal geen druiven. En ook hier en daar problemen zoals bij de solaris. Maar qua suiker redelijk op niveau, van 70 tot hier en daar een uitschietertje naar 90 Oe. Ik schat het op totaal 10 a 15 kg. Dat is niet veel maar, als gezegd, eigenlijk zouden we helemaal niets moeten hebben (als volgend jaar alles goed gaat zou er zo’n 100 a 150 kg af moeten komen).

Enfin, morgen gaan we oogsten en proberen er wat wijn van te maken. Mocht de johan helemaal de mist ingaan dan moeten we het dit jaar met een totaal resultaat van 10 flesjes doen; en da’s zo’n 2% van het potentieel… 😉

Mag het wel een heeeeel lekker wijntje worden!

 

Update aug 2014: heftige aanval Valse Meeldauw in de Johanniter

20140816_205955[1]

Het is definitief: uitgaand van onze ervaringen wordt 2014 het slechtste Twentse wijnjaar ooit. Nadat we eerst al enorme vorstschade hadden zag ik gisteravond dat het blad van de johanniter van onder tot boven stevig last heeft van valse meeldauw.

Ik was er al bang voor, want die schimmel kan zich explosief ontwikkelen bij zware regenval. En daarvan hadden we de afgelopen weken ruim voldoende.

Je kunt dat voorkomen door het bladerdek mooi open te houden, waardoor het sneller droogt. Dat was best in orde. Daarnaast kun je ook preventief spuiten met koper… Alleen: dat doe je liefst zo weinig mogelijk en bovendien: daarvoor moet het dan wel een beetje windstil zijn en bovendien gedurende zes uur nadien niet regenen. Gezien de weersvoorspellingen was ik de afgelopen dagen beslist van plan om te spuiten. Maar de omstandigheden waren er niet naar. En nu is het te laat…

Het goede nieuws is dat de druiven zelf redelijk bestand zijn tegen deze schimmel. Het slechte nieuws is dat dat niet voor het blad geldt. Betekent in de praktijk dat de kans groot is dat het blad er in de loop van de komende weken af gaat vallen en de druiven dus niet kunnen afrijpen. Door vorstschade zat er al weinig aan.. De kans is groot dat we dit jaar géén johanniter-wijn gaan maken…

Wat resteert is een beetje solaris en souvignier gris… We zullen zien…

 

Een balletje gooien in de wijngaard?

Onze tuin is de afgelopen maanden behoorlijk ‘op de schop’ gegaan. Onderdeel van de aanpak was aanleg van een jeu-de-boules baan.

(let wel: in Frankrijk spreken we liever van “Petanque” – als je het daar over jeu-de-boules hebt kijken ze je wat verwonderd aan – bijna elke Franse uitdrukking met het woord ‘boules’ erin is porno-gerelateerd. Maar dat terzijde…)

Hoe dan ook: de baan ligt direct naast de druivenranken en is gereed voor gebruik. We hebben er bovendien wat oude lampen bij geplaatst zodat we ook ‘by night’ een balletje kunnen gooien. De lampen zijn voordien van ouderwetse natrium-lampen met een lichttemperatuur van 2000 Kelvin. Ergo: helemaal de sfeer van een Frans dorspleintje.

In het najaar gaan we nog wat platanen plaatsen en is de sfeer compleet!