Eerste twee oogstdagen 2016 zitten er op!

Als gezegd: Jantje huilt, Jantje lacht. Maar uiteindelijk lacht Jantje!

Op 2 september was de eerste oogstdag van 2016 en konden we totaal maar liefst 183 kilo van deze druif plukken! Dat is RUIM meer dan ooit tevoren. Niet zo rijp als we wellicht hadden gewild, maar er ontstond toch wat botrytis en ook bij de vogels was sprake van toenemende interesse.

We zaten inmiddels op een suikergehalte van 90Oe en 10 g/l zuur. Dat zijn weliswaar geen optimale, maar toch zeer acceptabele waarden, beter dan in de voorgaande jaren. Dus…. besloten de Solaris een stuk eerder dan vorig jaar te oogsten!

oogstaa4

Veel druiven betekent ook veel sjouwen. Eerst in emmertjes, dan in cementvaten, en van daar uit in de kneuzer/ontsteler…

 

oogstaa3

En meteen ook het besef dat onze most-bak eigenlijk te klein is en we een extra exemplaar moeten aanschaffen (wat inmiddels gebeurd is..). Het past allemaal nèt.

En meteen ook de vuurdoop voor onze afgelopen winter gerestaureerde wijnpers. De bovenste balken die je ziet zaten er niet bij, maar hebben we gezaagd uit een restant-gebint van een vlechtschuur die vanaf circa 1600 naast onze boerderie heeft gestaan (het gebint was overigens al ‘bezaagd’ dus we hebben geen historie vernietigd. Sterker: dit meer dan 400 jaar oude eikenhout gaat zelfs een nieuw leven in!).

Wat je ziet is de pers zonder druiven. Die komen onder de ronde plaat op de bodem. De balken zorgen voor de overbrugging van de afstand tussen plaat en eigenlijke pers. Mooi ambachtelijk toch?

oogstaa2

En ook dit is ambachtelijk: waar zie je dat nog? Dat de wijnboer met een glas in de hand z’n druiven perst??

 

oogstaa6

En dit is dan wat er van die druiven overblijft: een droge ‘koek’ van druivenschillen. Die koek zou je nog kunnen laten gisten, om er na destilleren uiteindelijk ‘marc’ van te maken, maar dat laten we nog even voor de toekomst.

oogstaa1

Voor nu zijn we uiterst tevreden met het resultaat van de eerste persdag: al met al ruim 100 liter solaris. Hieronder nadat het een nachtje heeft kunnen bezinken en is overgeheveld zodat het gist erbij kon. Merk op: de fles links: daar heeft om onduidelijke redenen het bentoniet erg moeite met neerslaan. Ook een andere fles had daar wat last van. Uiteindelijk hebben we die ‘droesem’ apart gehouden – gaat vermoedelijk door de gootsteen; maar eens zien wat er gebeurt…

 

oogstaa5

De Tweede persdag: Cabernet Cortis

Op 17 september is het de beurt aan de Cabernet Cortis. Van die druif hadden we vorig jaar een eerste oogstje en hebben we enkele flessen ‘Rectum Rosé’ gemaakt (die uiteindelijk helemaal geen kleur had, maar soit).

De Cortis was met 82 Oe suiker en 8,8 g/l zuur mooi rijp.  Had eventueel nog even mogen blijven hangen wellicht maar we zagen de suzuki fruitvlieg aanvliegen en besloten vervroegd te oogsten. Achteraf weten we dat dat een goede keuze is geweest – in de twee weken erna was er bij verschillende wijngaarden in Nederland sprake van een ‘Suzuki-explosie’ (terwijl het bij ons nog wel meeviel).

Dit jaar een mooie opbrengst van de Cortis: 164 kg totaal.

oogsta3

En dus ook weer erg blij met de extra helpende handen!

oogsta1

Maaarrrrr… vooral bij de trossen aan de zuid-zijde was er toch echt wel sprake van Suzuki. In de praktijk betekent dat dat die pokke-fruitvlieg een gaatje in de druif boort, daar z’n eitje in legt – dat razendsnel een larf wordt die alle ongewenste stoffen meebrengt en ook nog enorm stikt.

Betekent goed opletten tijdens het knippen zelf, maar voor een deel van de pluk zelfs trosje voor trosje ruiken of er besmetting in zit. Bij een ‘stinkende tros’ kon je vervolgens op zoek naar een iets zachter besje, met gaatje waar sap uit kwam… Alleen: meestal hadden die trossen wel meer aangetaste druiven dus meestal gingen de stinktrossen 1op1 naar de kippen. Daardoor was de oogst weliswaar zo’n 20% lager maar verwachten we wel dat die 99,9% echt gezond is.

oogsta2

En tsja…. vervolgens moet er dan weer aan het orgel gedraaid worden waardoor de steeltjes eraf ritsen en de druiven gekneusd worden (hoef je minder hard te persen).

oogsta13

Al tijdens het kneuzen hebben we een kleine hoeveelheid (0,5 g sulfiet per 10 liter most) sulfiet toegevoegd, vooral om oxidatie tegen te gaan. En vervolgens is het tijd voor wat metingen; en bovendien voor het afwegen van de toe te voegen enzymen. Die enzymen moeten de celwanden afbreken waardoor er meer aroma’s vrijkomen en de opbrengst een ietsje hoger wordt.

oogsta14

 

Die enzymen moeten enige uren in kunnen werken, dus dat levert op zo’n oogstdag een traditioneel pauze-moment. Ofwel: champagne met soep!

oogsta15

Da’s ook een mooi moment voor bezinning en evaluatie 😉

En dan met name over wat te doen met de Cabertin, onze andere blauwe druif, waarvan we dit jaar voor het eerst een kleine oogst zouden gaan hebben. Met 77 Oe en 9,8 g/l hadden we die eigenlijk nog even willen laten hangen om door te rijpen. Maarrr… aangezien de suzuki vooral houdt van blauwe druiven waren we bang dat het beetje Cabertin dat we hadden alsnog slachtoffer zou worden…

Dussss… na de lunch wederom de schaar in de hand:

 

 

oogsta11

En na weer twee uurtjes wachttijd de druiven in de pers…

In de pers? Het zijn toch blauwe druiven?

Inderdaad: als je rode wijn wilt maken gaat de druiven (of wat daar van over is) pas veel later in de pers. Na één tot drie weken.

Alleen: we hadden slechts een geringe opbrengst van de Cabertin. 62 kilo totaal (uiteindelijk zo’n 30 liter). En we verwachten dat een Rode wijn van Cabertin zogenaamde houtopvoeding nog zal hebben (vanwege tannines). En er zijn wel kleine vaatjes, maar dan is het oppervlakte-contact veel groter dan met een vol vat en dat zal de smaak heftig beïnvloeden. Te veel hout is ook niet goed.

Dus… voor deze eerste oogst van de Cabertin besloten er rosé van te maken. Het vruchtvlees van de Cabertin heeft ‘van zichzelf’ zodanig veel kleur dat een wachttijd van twee uur voldoende leek…

En zo ziet dan 62 kilo druiven er uit in een verhoudingsgewijs veel te grote pers:

oogsta9

Weer even blokjes stapelen…..

oogsta10

En persen maar weer!

oogsta4

oogsta5

En dit is dan wat er overblijft….

oogsta6

Weer even terug naar de Cabernet Cortis. 

Want daarvan wilden we zowel Rood als Rosé maken. De Rosé echter via een andere methode.. zónder persen.

Hieronder zie je twee vaten met een mengsel van schillen en sap. Dat heeft totaal vier uur moeten wachten. Die vier is voor zowel de enzym-inwerking als kleurafgifte. De Cortis is nl veel lichter dan de de Cabertin en we hebben vorig jaar geleerd dat twee uur onvoldoende kleur oplevert. Zodoende vier uur.

Maar bovendien gaan we na die vier uur dus niet pers, maar tappen eenvoudigweg wat vrij sap af. Effect daarvan is immers dat de schilconcentratie bij de rode wijn daardoor hoger wordt (en die dus meer smaak en aroma’s zou moeten krijgen).

Voor dat aftappen zitten er handige kraantje aan de vaten… maarr eh… zo handig bleek dat niet – ze raakten alsmaar verstopt door de druiven in het vat. Vandaar dat, heel professioneel, Hansje z’n duim in de dijk mocht steken (maar ditmaal met een heel ander doel..).

Weet dat, als je ooit een glas van onze Cortis Rosé 2016 te drinken krijgt, elke druppel langs mijn hand is gelopen! “C’est ‘Terroir!”

oogsta17

 

Het tussenresultaat na twee oogsten:

Na weer wat geduld is dan onderstaande het tussenresultaat van de eerste twee oogsten:

Links de Rosé van de Cortis, rechts de Cabertin-Rose. Net aan het gisten…

oogsta8

En hieronder links de solaris, zoals we die eerder zagen, en rechts op-schil de Cortis – in de hoop over een paar jaar een heerlijk glas rood op te leveren!

oogsta7

Maar we zijn nog niet klaar!

De Johanitter en Souvignier Gris hangen er immers nog aan; we zijn pas op de helft!

Op moment van schrijven is de Johan met 78 Oe en 9,4 g/l vrijwel rijp en de Gris met 80Oe en 10 g/l eigenlijk wel klaar. Maar na een periode met buitengewoon fantastisch weer is er ook voor de komende weken best heel aardig najaarsweer voorspeld. Met een temperatuur van tegen de 20 graden en best een aardig zonnetje. Bovendien staan de druiven er nog mooi bij. Bij de Johanniter zien we wel wat verschrompelde besjes, maar da’s vrijwel zeker edelrot – zal de opbrengst iets verminderen maar leidt alleen maar tot meer suiker en complexiteit. En de Gris… tsja.. daarvan kan echt letterlijk elke tros zo de reclamefolder in. Wat een mooie druif is dat!!

Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan. En voor zowel de Johan als de Gris is op zaterdag 8 oktober de tijd gekomen om de pers in te gaan!


Mocht je willen helpen bij de oogst: van harte welkom (maar laat me even weten: 06-11649313 – hans@dehinn.nl). We starten op zaterdag 8 oktober om ca 9.30 en verwachten de hele dag bezig te zijn.

Gaat het dan toch nog goedkomen?

Jantje huilt, Jantje lacht.

2016 is een uiterst verwarrend jaar.

Eerst uitgesproken optimistisch, enkele dagen later grote paniek, en nu weer optimisme!

Want… het ziet er ineens weer allemaal rooskleurig uit!

Aanvankelijk leek (valse?)meeldauw of zwartrot zwaar roet in het eten te gooien. De besmetting was weliswaar beperkt, maar in een paar dagen ernstig zichtbaar. Dat gecombineerd met wat we bij Wijngaard Baan hebben gezien (met zeker 80% oogstverlies) leidde tot enkele depressieve dagen…

Tegen beter weten in de druiven wel toegesproken. De gezonde druiven moed in gesproken, de aangetaste jongens vriendelijk verzocht rustig de tros te verlaten en de rest met rust te laten…

En… de wonderen zijn de wereld nog niet uit: precies dat gebeurde. De aangetaste bessen verschrompelden en vielen spontaan van de tros; de rest van de tros bleef compleet onaangetast. Wat nu precies de verklaring is zullen we mogelijk nooit weten. Was het de Fubol, de zwavel of gewoon de rijpingsfase? Geen idee. Feit is dat de bedreiging totaal geneutraliseerd lijkt.

Kijk maar hoe de Cortis (die het grootste risico liep) er nu bij staat:

cortis8

Man, wát een mooie trosssen. En amper een foutje te bekennen. En zelfs geen suzuki-fruitvlieg! Wonderbaarlijk herstel!

Ondertussen de Solaris:

solaris

ook dat ziet er goed uit.  Maarrr.. da’s ook één van de mooiste trossen. Want je ziet ook bruinverkleuring en die leidt na enkele dagen tot verschrompeling van de bessen. Da’s an sich niet erg, zolang er maar niet echt schimmel op komt. Bovendien gaat het de laatste dagen wel erg hard en hebben ook de vogels de Zuid-zijde van de wijngaard ontdekt.

We hebben de knoop doorgehakt en besloten komend weekend de solaris te gaan oogsten. Het zuur zal dan naar verwachting op zo’n 9 g/l zitten (da’s mooi) en het suiker op 90 Oe (dat kan beter maar is prima). We hebben enkele verschrompelde bessen gemeten op ruim 130 Oe (maar daar zit nog maar zo weinig sap in dat het amper van invloed zal zijn op het totaalgemiddelde).

We wilden eigenlijk een week later oogsten (komt agendatechnisch ook een stuk beter uit) en het weer voor komende week ziet er ook weer geweldig uit.. Maar we wagen het er niet op. Een week uitstel kan de helft van de oogst kosten. Dus we gaan danwel vrijdag, danwel zaterdagavond oogsten en kneuzen, enzymen erbij en dan een nachtje onder koolzuur laten inweken om de dag erna te persen.

We besluiten vrijdag 14.00 of het vrijdag/zaterdag of zaterdag/zondag wordt. Wil je komen kijken/helpen, bel me dan vrijdagmiddag even.. (06-11649313)